Diplomasi Bitti, Trump Konuşuyor
- 5 gün önce
- 2 dakikada okunur

Düşmanına saygı gösteren liderlerden,
kürsüden küfür eden liderlere ne ara geldik?
Bugün bir ABD başkanı çıkıyor ve açık açık şunu söylüyor:
“Benim kıçımı yalamak zorunda kalacağını düşünmemişti… Bana iyi davransa iyi olur.”
Bunu bir gazeteci değil, bir iş insanı değil,
dünyanın en güçlü ülkesinin başkanı söylüyor.
Donald Trump
Kime söylüyor?
Muhammed bin Selman’e.
Bu bir gaf değil.
Bu bir dil tercihi.
Ve bu dilin anlamı çok net:
“Ben konuşurum. Sen katlanırsın.”
Bu artık diplomasi değil.
Bu doğrudan hiyerarşi.
Eskiden güç örtülürdü.
Cümleler seçilirdi.
Mesajlar süzülürdü.
Şimdi?
Güç aşağılayarak konuşuyor.
Trump’ın söylediği şey sadece kaba değil.
Açık.
“Benim söylediklerimin bir bedeli yok.”
Ve daha da çarpıcı olan şu:
Bu sözlerin bir karşılığı yok.
Ne sert bir diplomatik cevap var,
ne bir kriz,
ne bir yaptırım.
Sessizlik var.
Ve sessizlik, bu cümleyi onaylar.
Çünkü uluslararası ilişkilerde en sert cevap bazen söz değildir.
Tavırdır.
Ama burada tavır da yok.
Neden?
Çünkü mesele onur değil.
Bağımlılık.
Silah bağımlılığı.
Güvenlik bağımlılığı.
Dolar bağımlılığı.
Yıllarca milyarlarca dolarlık silah alırsın.
Petrolünü dolar üzerinden satarsın.
Sistemi beslersin.
Sonra biri çıkar ve sana bunu söyler:
“Benim kıçımı yalamak zorunda kaldı.”
Ve sen…
sessiz kalırsın.
İşte modern dünya bu.
Güç sadece sahip olunan bir şey değil.
Dayatılan bir şey.
Ve daha kötüsü:
kabul edilen bir şey.
Bugün kimse şu soruyu sormuyor:
Bu söz neden söylendi?
Asıl soru şu:
Bu söz neden söylenebildi?
Çünkü bu sistemde bazıları konuşur.
Bazıları susar.
Ve susanlar, konuşanın gücünü büyütür.
Bu yüzden mesele Trump’ın üslubu değil.
Mesele şu:
Dünya, bu üslubu kaldırabilecek kadar dengesiz bir hale geldi.
Eskiden liderler saygı gösterirdi.
Şimdi üstünlük kuruyor.
Eskiden diplomasi vardı.
Şimdi güç var.
Ve güç, denetlenmediğinde…
medeniyet üretmez.
Aşağılama üretir.
Bugün yaşanan şey bir skandal değil.
Bir itiraf.
Dünyayı yönetenlerin aslında ne kadar ilkel olabileceğinin
çıplak itirafı.
Ve belki de en rahatsız edici gerçek şu:
Bu bir istisna değil.
Yeni düzen.


